Welkom in de zones

 

Beste brandweerlieden,

2014 zal niet herinnerd worden als een rustig, kabbelend jaar. Integendeel. Het was een jaar met grote maar dikwijls niet ingeloste verwachtingen, een jaar met veel twijfels en onzekerheden, een jaar zoeken naar het juiste evenwicht.

Op 31 december 2014 eindigt de historische gemeentelijk georganiseerde brandweerdienst. Sinds meer dan een eeuw en voor sommigen bijna 2 eeuwen, door de eigen stad, het eigen dorp, de eigen gemeenschap georganiseerd. Op 1 januari 2015 worden we wakker in een nieuw verhaal: een netwerk van posten in de hulpverleningszone. Met een nieuwe werkgever, met nieuwe afspraken, met nieuwe uitdagingen.

Zal dit op het terrein verschil uitmaken voor degenen die wij beschermen? Op korte termijn natuurlijk niet. Dat zou niet mogen. Op (middel)-lange termijn wel. De brandweerorganisatie was in vele opzichten maatschappelijk immers niet mee geëvolueerd. De commissie Paulus had dit reeds 10 jaar geleden scherp gesteld.

Vanuit onze lokale brandweerbril lijkt alles goed georganiseerd te zijn in onze stad of dorp. Landelijk beschikt 60% echter niet over een eigen korps en is de brandweerzorg er ontoereikend, doorgaans meestal onder gefinancierd en zeker ongelijk gefinancierd. Globaal scoort de opleiding en training van de brandweerlui in België ook al niet te hoog. Niet overal is de bescherming van de brandweerlieden voldoende accuraat.

Het zijn niet de burgers die twijfels hebben over onze inzet of onze bekwaamheid. De onrust zit vooral bij onszelf. We gaan naar een grotere, overkoepelende organisatie. Van ons, als brandweerlieden, wordt echter wel een grote aanpassing gevraagd. Samenwerken deden we al. Nu worden we verwacht om samen te denken, samen met andere posten in plaats van binnen onze eigen vertrouwde kern.

Maar als we de zienswijze nu eens omkeren : elke post stelt zich open voor de kennis, de procedures, de kunde en de ervaringen van de naburige collega’s. Lijkt de zonevorming dan plots niet minder bedreigend? Bij het verleggen van onze focus, net zoals we dit bij een interventie soms moeten doen, kan de dezelfde situatie er plots anders uitzien. Een open blik, een positieve ingesteldheid, een warm welkom in de zone lost niet alle problemen op, maar geeft wel de kans om door te groeien in plaats van naar onze eigen navel te staren. Samen kunnen we méér.

Het is dit “Verwelkom de zone’- gevoel dat ik tijdens dit eindejaar jullie wil meegeven. Geniet met uw collega’s, vrienden en familie van het eindejaargevoel, wuif het korps met een warm hart uit en begroet de zone als nieuwe horizon. Om het met de woorden van president Kennedy te zeggen: “Vraag niet wat de zone voor u kan doen, maar vraag wat jij voor de zone kan betekenen.”

Met die instelling ben ik overtuigd dat we een krachtige toekomst tegemoet gaan. Vanwege BVV wens ik jullie dan ook een veilig, gezond maar vooral inspirerend 2015 toe.

Lt.-Kol. Christian Addiers

Voorzitter BVV





Terug